VOORWOORD


Negen maart negentienhonderdtweeënnegentig - vijf maart negentienhonderddrieennegentig. Twee data die een periode van bijna een jaar, bijna twaalf maanden begrenzen. Een tijdsinterval waarin dat stuk van Uw leven is te vinden dat "onder de wapenen" werd doorgebracht. Enkelen van U zal het "Seedorfse" zijn meegevallen, anderen zullen de duitse tijd als tegenvaller hebben ervaren. Ook zullen er onder U zijn die de tijd te lang hebben gevonden of deze als te kort hebben ervaren.

Hoe het ook zij, een ding is zeker als U dit leest is Uw dienstplicht voorbij. Het hoofdstuk is afgesloten. Een hoofdstuk waar ik met plezier op terug kijk.

Schoorvoetend werd in Oirschot (voor de meesten) een aanvang gemaakt met de nog jonge Bravo-batterij, die zich na een moeizame verplaatsing (treinstakingen) naar Seedorf ontwikkelde tot een heuse gevechtsbatterij. De aanvulling met kader, chauffeurs en specialisten hield (bijna) gelijke tred met diegene die ons moesten verlaten. Toch is er een "Bravo" ontstaan die haar gelijke niet kende. Bij een kernachtige omschrijving grijp ik naar het woord "UNIEK". Uniek zowel qua prestatie als qua wanprestatie; zowel qua aan- als qua afwezigheid; zowel qua gezelligheid als qua douwen; zowel qua gezondheid als qua "ziek thuizers". Al met al een batterij vol tegenstellingen en uitersten. En wat eens schoorvoetend is begonnen is in de stofwolk van de laatste thuisreis vergaan tot een herinnering.

En om deze herinnering - die naar ik hoop voor U net zo goed is als voor mij - vast te leggen is dit batterijboek samengesteld met verhalen en foto's van één jaar dienstplicht.

Aan mij is het genoegen U dit boekwerk namens de batterijvereniging aan te bieden met de wens: "Het ga U goed in Uw burger bestaan, vaarwel en misschien wel tot ziens."



COMMANDANT BRAVO BATTERIJ

F.C.M. Verburg,
Kapitein.